Verse 21
பொறி மாண் புனை திண் தேர் போந்த வழியே
சிறு முல்லைப் போது எல்லாம், செவ்வி நறு நுதல்,
செல்வ மழைத் தடங் கண் சில் மொழி, பேதை வாய்
முள் எயிறு ஏய்ப்ப, வடிந்து.
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ பொறி மாண் புனை திண் தேர் போந்த வழியே
Along the path where the strong, decorated chariot once travelled,
2️⃣ சிறு முல்லைப் போது எல்லாம்
all the tiny mullai buds have now bloomed,
3️⃣ செவ்வி நறு நுதல், செல்வ மழைத் தடங் கண் சில் மொழி,
resembling your sharp, beautiful forehead, your wide rain-cloud eyes, and your few sweet words,
4️⃣ பேதை வாய் முள் எயிறு ஏய்ப்ப, வடிந்து
and even your foolishly adorable mouth with its sharp, white teeth.
Takeaway
Every little bud and blossom on his path reminds him of her face. Nature becomes a collage of her features. The verse shows how deeply love imprints the beloved onto the world around.
⸻
Verse 22
இளையரும் ஈரங் கட்டு அயர, உளை அணிந்து,
புல் உண் கலி மாவும் பூட்டிய; நல்லார்
இள நலம் போலக் கவினி, வளம் உடையார்
ஆக்கம்போல் பூத்தன, காடு.
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ இளையரும் ஈரங் கட்டு அயர, உளை அணிந்து
The young attendants, wrapping themselves in warm clothes for the cold season, grow tired from their work,
2️⃣ புல் உண் கலி மாவும் பூட்டிய
and the grass-eating spirited horses are harnessed to the chariots.
3️⃣ நல்லார் இள நலம் போலக் கவினி
The forest gains beauty like the fresh, youthful charm of good and noble people.
4️⃣ வளம் உடையார் ஆக்கம்போல் பூத்தன, காடு
It blooms luxurious and full, like the wealth of prosperous men.
Takeaway
As the chariot and horses are readied, the forest itself takes on the richness of youth and prosperity. The journey is wrapped in auspicious signs. The verse shows a world preparing in harmony with the hero’s movement.
⸻
Verse 23
தோழி தலைமகட்குப் பருவம் காட்டி வற்புறுத்தது
கண் திறள் முத்தம் கடுப்பப் புறவு எல்லாம்
தண் துளி ஆலி புரள, புயல் கான்று
கொண்டு, எழில் வானமும் கொண்டன்று; எவன் கொலோ,
ஒண்டொடி! ஊடும் நிலை?
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ கண் திறள் முத்தம் கடுப்பப் புறவு எல்லாம்
The whole forest shines as if someone had scattered strings of pearl-like drops before your eyes,
2️⃣ தண் துளி ஆலி புரள, புயல் கான்று கொண்டு
with cool raindrops and hailstones rolling across the ground, brought by stormy winds.
3️⃣ எழில் வானமும் கொண்டன்று
The sky too has taken on a special, radiant beauty.
4️⃣ எவன் கொலோ, ஒண்டொடி! ஊடும் நிலை?
O girl with lovely bangles! In such a season, how can you still remain sulking?
Takeaway
The friend gently scolds her: when the whole world is shining and alive, why stay locked in hurt? The weather calls her out of her sulk. The verse shows how friendship uses the season itself to coax the beloved back to joy.
⸻
Verse 24
வினைமுற்றிய தலைமகன் நெஞ்சிற்கு கூறியது
எல்லா வினையும் கிடப்ப, எழு, நெஞ்சே!
கல் ஓங்கு கானம் களிற்றின் மதம் நாறும்;
பல் இருங் கூந்தல் பனி நோனாள்; கார் வானம்
எல்லியும் தோன்றும், பெயல்.
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ எல்லா வினையும் கிடப்ப, எழு, நெஞ்சே!
All our duties are finished and lie at rest — arise now, my heart!
2️⃣ கல் ஓங்கு கானம் களிற்றின் மதம் நாறும்
In the tall hill-forests, the musk of excited elephants still lingers in the air.
3️⃣ பல் இருங் கூந்தல் பனி நோனாள்
The girl with thick, dark hair and bright teeth can no longer bear the chill of separation.
4️⃣ கார் வானம் எல்லியும் தோன்றும், பெயல்
Rain clouds fill the entire sky—this is clearly the monsoon time of return.
Takeaway
The hero calls his own heart to move now that work is done and the season is right. Duty is over; love is waiting. The verse shows the inner decision to leave battle and move toward reunion.
⸻
Verse 25
பருவங்கண்டழிந்த தலைமகனுக்கு தோழி உரைத்தது
கருங் கால் வரகின் பொரிப்போல் அரும்பு அவிழ்ந்து,
ஈர்ந் தண் புறவில் தெறுழ் வீ மலர்ந்தன;
சேர்ந்தன செய் குறி; வாரார் அவர் என்று
கூர்ந்த, பசலை அவட்கு.
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ கருங் கால் வரகின் பொரிப்போல் அரும்பு அவிழ்ந்து
Buds open like grains of dark finger millet popping.
2️⃣ ஈர்ந் தண் புறவில் தெறுழ் வீ மலர்ந்தன
In the moist, cool forest, flowers burst and scatter everywhere.
3️⃣ சேர்ந்தன செய் குறி
All the signs that predict union are falling into place.
4️⃣ வாரார் அவர் என்று கூர்ந்த, பசலை அவட்கு
Yet her pallor worsens, convinced: “He will not come.”
Takeaway
Though nature displays every sign of a lover’s return, her mind clings to fear and doubt. The season says “yes” while her heart says “no.” The verse shows how grief can blind us even to hopeful omens.
⸻
Verse 26
தோழி தலைமகட்குப் பருவங்காட்டி வற்புறுத்தது
நலம் மிகு கார்த்திகை, நாட்டவர் இட்ட
தலை நாள் விளக்கின் தகை உடையவாகி,
புலம் எலாம் பூத்தன தோன்றி; – சிலமொழி!-
தூதொடு வந்த, மழை.
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ நலம் மிகு கார்த்திகை, நாட்டவர் இட்ட தலை நாள் விளக்கின் தகை உடையவாகி
Flowers appear like the first auspicious lamps lit by the people during the sacred Kārttigai festival.
2️⃣ புலம் எலாம் பூத்தன தோன்றி
Every place is full of blossoms, shining everywhere.
3️⃣ சிலமொழி!
O soft-spoken one!
4️⃣ தூதொடு வந்த, மழை
The rain has come as a messenger along with these signs.
Takeaway
The friend compares flowers to festival lamps — symbols of joy and beginning. The rain is not just water; it is his envoy. The verse shows the season itself as a ritual welcoming the hero back.
⸻
Verse 27
ஊடுதலால் பசலை மிகும் எனதோழி தலைமகடிடம் கூறியது
முருகியம்போல் வானம் முழங்கி இரங்க,
குருகிலை பூத்தன கானம்; பிரிவு எண்ணி,
‘உள்ளாது அகன்றார்’ என்று ஊடி யாம் பாராட்ட,
பள்ளியுள் பாயும், பசப்பு.
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ முருகியம்போல் வானம் முழங்கி இரங்க
The sky beats and booms like the mountain drum of Kurinji land, as if lamenting.
2️⃣ குருகிலை பூத்தன கானம்
In the forest, kurukkatti leaves unfold and bloom.
3️⃣ பிரிவு எண்ணி, ‘உள்ளாது அகன்றார்’ என்று ஊடி
We keep sulking, thinking, “He left without caring about our feelings.”
4️⃣ யாம் பாராட்ட, பள்ளியுள் பாயும், பசப்பு
As we continue to complain and nurse our anger, the pallor spreads deeper into our very
Takeaway
Her anger and hurt feed her illness; the more she dwells on “he didn’t care,” the weaker she becomes. The friend sees how sulking can turn into sickness. The verse shows the fine line between self-respect and self-harm in love.
⸻
Verse 28
வினைமுற்றிய தலைமகன் நெஞ்சோடு சொல்லியது
இமிழ் இசை வானம் முழங்க, குமிழின் பூப்
பொன் செய் குழையின் துணர் தூங்க, தண் பதம்
செல்வி உடைய, சுரம் – நெஞ்சே! – காதலி ஊர்
கவ்வை அழுங்கச் செலற்கு.
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ இமிழ் இசை வானம் முழங்க
The sky roars with a deep, resonant music.
2️⃣ குமிழின் பூப் பொன் செய் குழையின் துணர் தூங்க
Clusters of golden kumiḻi flowers hang like ornaments.
3️⃣ தண் பதம் செல்வி உடைய, சுரம்
The cool forest paths are now fit for a noble lady to walk.
4️⃣ நெஞ்சே! காதலி ஊர் கவ்வை அழுங்கச் செலற்கு
O my heart! Now is the time to go and dissolve the longing of our beloved’s town.
Takeaway
The hero urges his heart again: the forests are gentle now, the time is ripe to end her suffering. Conditions around him are finally aligned with love. The verse shows the shift from war-mindset to a tender, lover’s resolve.
⸻
Verse 29
வினைமுற்றிய தலைமகன் நெஞ்சோடு சொல்லியது
பொங்கரும் ஞாங்கர் மலர்ந்தன; தங்காத்
தகை வண்டு பாண் முரலும், கானம்; பகை கொண்டல்
எவ்வெத் திசைகளும் வந்தன்று; சேறும் நாம்,
செவ்வி உடைய சுரம்.
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ பொங்கரும் ஞாங்கர் மலர்ந்தன
The lush groves burst into full bloom.
2️⃣ தங்காத் தகை வண்டு பாண் முரலும், கானம்
The forest resounds with the music-like humming of bees that never rest.
3️⃣ பகை கொண்டல் எவ்வெத் திசைகளும் வந்தன்று
There is no more war or enmity coming from any direction.
4️⃣ சேறும் நாம், செவ்வி உடைய சுரம்
Let us now go through the well-formed forests, my heart.
Takeaway
With enemies quiet and groves in full song, there is nothing left to hold him back. Peace outside allows him to follow the tug of love within. The verse shows the right timing: when conflict ends, the journey to the beloved can begin.
⸻
Verse 30
வினைமுற்றிய தலைமகன் நெஞ்சோடு சொல்லியது
வரை மல்க, வானம் சிறப்ப, உறை போழ்ந்து
இரு நிலம் தீம் பெயல் தாழ, விரை நாற,
ஊதை உளரும், நறுந் தண் கா, பேதை
பெரு மடம் நம்மாட்டு உரைத்து.
Line-by-Line English Explanation
1️⃣ வரை மல்க, வானம் சிறப்ப, உறை போழ்ந்து
The mountains grow lush, and the sky becomes glorious and rich.
2️⃣ இரு நிலம் தீம் பெயல் தாழ, விரை நாற
Rain falls sweetly on both land and earth, and fragrance rises everywhere.
3️⃣ ஊதை உளரும், நறுந் தண் கா
The scented, cool grove whispers in the breeze.
4️⃣ பேதை பெரு மடம் நம்மாட்டு உரைத்து
It seems to speak of the great innocence and sweet foolishness of our beloved, who still doubts our return.
Takeaway
The hero hears the grove itself teasing his beloved’s innocence and doubt. Nature seems to gently correct her fears. The verse shows a tender smile from his side: he is coming, and the whole landscape knows it before she does.
⸻